Acımız Dağlarca
Bugün gazeteler onu yazdı….
“Türk edebiyatının büyük ustası Şair Fazıl Hüsnü Dağlarca 94 yaşında hayata veda etti.”
Manşetlerde değildi büyük usta. Ünlü bir mankenin yanındaki karede yahut ergenekonun 3 altında gülerek bakan gözleriyle elveda yazılmışdı , beş sayfa sonrasına haberin devamı diyen başlıklarda…
oysa bilen bilir ,
biz hiç elveda demiyecekdik…
yo hayır benim sahsen hiç niyetim yokdu..
ellerim dahi dua etmeye yeltenmedi…
ölmedin koca çınar
ama acımız dağlarca…
Bu Eller miydi?
Bu eller miydi masallar arasından
Rüyalara uzattığım bu eller miydi.
Arzu dolu, yaşamak dolu,
Bu eller miydi resimleri tutarken uyuyan.Bilyaların aydınlık dünyacıkları
Bu eller miydi hayatı o dünyaların.
Altın bir oyun gibi eserdi
Altın tüylerinden mevsimin rüzgarı.Topraktan evler yapan bu eller miydi
Ki şimdi değmekte toprak olan evlere.
El işi vazifelerin önünde
Tırnaklarını yiyerek düşünmek ne iyiydi.Kaybolmus o çizgilerden
Falcının saadet dedikleri.
O köylü çakısının kestiği yer
Söğüt dallarından düdük yaparken…Bu eller miydi kesen mavi serçeyi
Birkaç damla kan ki zafer ve kahramanlık.
Yorganın altına saklanarak
Bu eller miydi sevmeyen geceyi.Ayrılmış sevgili oyuncaklardan
Kırmış küçücük şişelerini.
Ve her şeyden ve her şeyden sonra
Bu eller miydi Allaha açılan !Fazıl Hüsnü Dağlarca
Bu Yazıyı Yazdır
bir millet ilim bilim fikir adamına sahip olmasa manken dansözler itibar görürse o millet ağlamakla maküm olacakdır uyanın ey tarihe şan veren TÜRK milleti titre kendine dön sana hiçbir zaman dosdolmayanların emir kulu olma senden olmayan soysuzlara güvenme aldanma gecmişde necip kavim dedin gene sadık kavim dedin mısırda esir dedelerin gözlerini nasıl kör etdi o kahbe ingilizi ermenisi şimdi düşün nseninn ülken mamalanan guya böyük elçi ermeni gününe katılıyo ingiliz vatandaşı bakana bakın çortdan buş denilen yabaninin yardımcılarından sana hayır gelmez biz biliyoruz kimin kim ve ne etdigni